مقاله ها

آشنایی با رشته کورس - قسمت اول

نوشته شده توسط مدیر سایت

اسبدوانی (کورس) ورزشی نمایشی است که در آن، دو یا چند سوارکار، در طی مسافت معینی به رقابت می­ پردازند. این ورزش یکی از قدیمی­ ترین ورزش­ها است که اصول پیش­ فرض آن (شناسایی و تشخیص اینکه کدام­یک از دو یا چند اسب، در طول مسیر یا فاصلة مشخص ­شده، سریع­تر است) از زمان­های قدیم بدون تغییر باقی­­ مانده ­است. مسابقات اسبدوانی در شکل و نحوة اجرایی با یکدیگر متفاوت هستند. اغلب، کشورها اسبدوانی با شرایط مخصوص به­ خود را توسعه و گسترش داده­ اند. این شرایط شامل محدود کردن مسابقات به نژادهای خاص، پیمودن مسیر همراه با موانع، فواصل مختلف، سطوح جاده­ ای متفاوت و گام­های حرکتی متفاوت می­باشند. درحالی­ که اسب­ها اغلب به صورت ورزشی حاضر می­شوند، بخش مهمی از جذابیت و اهمیت اقتصادی این ورزش در شرط بندی­های مرتبط با آن خلاصه می­ شود. فعالیتی که در سال 2008، یک ارزش تجاری گستردة جهانی حدود 115(us$) بیلیون دلاری ایجاد کرد.

اسبدوانی قدمتی تاریخی دارد و از زمان­های قدیم در تمدن­های سرتاسر جهان برگزار می­شده ­است. نوشته ­های باستان­شناسی نشان می­دهد که اسبدوانی در کشورهای یونان باستان، بابل قدیم، سوریه و مصر وجود داشته­است.

مسابقة ارابه­ رانی یکی از محبوب­ترین ورزش­ها نزد یونان باستان، روم و روم شرقی بود. علی­رغم اینکه مسابقة ارابه ­رانی اغلب برای سوارکار و اسب، خطرناک بود و خطراتی همانند آسیب­ پذیری جدی و حتی مرگ را به­ دنبال داشته ­است، هردو مسابقة ارابه­ رانی و اسبدوانی، در المپیک­ های یونان باستان برگزار می­شدند و در دیگر بازی­های افسانه­ای مربوط به یونان نیز دارای اهمیت بودند. در امپراطوری روم، مسابقات اسبدوانی و ارابه­ رانی، صنعت­های بزرگ و با اهمیتی بودند و از اواسط قرن 15 تا سال 1882 کارناوال­های بهاری در روم، با مسابقة اسبدوانی خاتمه ­می­یافت که در آن 15 تا 20 اسب (که از ساحل بربری در شمال آفریقا وارد شده بودند) بدون سوارکار، طول via del corso، خیابانی دراز و طولانی را در زمان دو­ و نیم دقیقه می­ پیمودند.

بعدها، مسابقات تروبرد که مورد پسند اشراف­زاده­ها و اعضای خانوادة­سلطنتی جامعة انگلیسی بوده و هست، «ورزش پادشاهان» لقب گرفت.

در طول تاریخ، سوارکاران مهارت­های خود را از طریق بازی­ها و مسابقات سوارکاری بهبود دادند. ورزش­ سوارکاری، برای اقشار جامعه سرگرمی ایجاد کرد و مهارت­های سوارکاری را جهت شرکت در جنگ­ها بهبود بخشید. مسابقات سوارکاری در شکل­های مختلف، از مسابقات ابتدایی بین سوارکاران یا بین کالسکه ­داران تکامل پیدا کرد. تمامی انواع مسابقات، نیازمند توانایی و مهارت­های به ­خصوص اسب و سوارکار هستند که منجر به توسعه و تولید نژادها و تجهیزات به ­خصوصی می­شدند. محبوبیت ورزش­ سوارکاری منجر به حفظ مهارت­هایی شد که پس از استفاده نشدن اسب­ها در جنگ، می­توانست از میان برود.

انواع مسابقات اسبدوانی:

 انواع مختلفی از مسابقة اسبدوانی وجود دارد:

مسابقة مسطح (سطح صاف): ­که در آن اسب­ها به­طور مستقیم، بین دو نقطه در یک مسیر مستقیم یا بیضی شکل حرکت می­کنند.

مسابقة اسبدوانی با مانع: یا اسبدوانی صحرایی، و یا مسابقة شکار ملی (در انگلستان و ایرلند)، که در آن، اسب­ها در طی مسیر مسابقه از روی موانع پرش می­کنند.

مسابقة افسار­زنی (کالسکه ­رانی): در این مسابقه، اسب­ها در گام حرکت یورتمه یا قدم، یک راننده (سورچی) را در یک sulky (درشکة کوچک) می­کشند.

مسابقة استقامت: در این مسابقه، اسب­ها فاصلة زیادی را که عموماً در رنج 25 تا 100 مایل است، طی می­کنند. (40 تا 151 کیلومتر)

برای رشته ­های مختلف سوارکاری، نژادهای متفاوت و به­ خصوصی پرورش داده شده­اند. نژادهایی که برای مسابقة مسطح استفاده می­شوند شامل: Thoroughbred، Quarter Horse، Arabian، Paint و Appaloosa ، نژادهای مسابقة  پرش شامل: Thoroughbred و AQPS است. در مسابقة افسار­زنی اسب­های با نژاد Standardbred در استرالیا، نیوزیلند و آمریکای­شمالی غالب هستند، اما چندین نژاد دیگر مانند Russian Trotter و Finnhorse در اروپا مشاهده شده­ است.

pic22 pic1 1
 pic33 pic44 

 

        راهنمای خرید                تماس با ما                       درباره ما                    قوانین و مقررات 

logo-samandehi
جوملا فارسی